Κλείστε την Πόρτα της Ζωής

Στίχοι: Βασίλης Παπαδόπουλος
Μουσική: Τάκης Σούκας

Κλείστε την πόρτα της ζωής
που φεύγουνε τα νιάτα
και τα ποτήρια της γιορτής
τα αφήνουνε γεμάτα.

Κλείστε την πόρτα της ζωής
για να μη φύγει πια κανείς!

Ένα φίλο έχω χάσει
στα καλά καθούμενα
λες και είχε με τον χάρο
χίλια προηγούμενα.

Κλείστε την πόρτα της ζωής
που φεύγουν οι ωραίοι
κι αυτοί που φύγανε νωρίς
ας είναι οι τελευταίοι.

Κλείστε την πόρτα της ζωής
για να μη φύγει πια κανείς!

Ένα φίλο έχω χάσει
στα καλά καθούμενα
λες και είχε με τον χάρο
χίλια προηγούμενα.

Κλείστε την πόρτα της ζωής
για να μη φύγει πια κανείς!


Το τελευταίο ραντεβού

Στίχοι: Νίκος Ρούτσος
Μουσική: Γιάννης Τατασόπουλος

Το ραντεβού μας είν’ απόψε το στερνό
Σ’ αυτό το κρύο το θλιμμένο δειλινό
Κι αυτή τη νύχτα θα χαρούμε αγκαλιασμένοι
Και το πρωί θα χωριστούμε σαν δυο ξένοι

Και χωρισμένοι θα ζούμε πάλι
Εσύ με άλλον και εγώ με άλλη

Η μοίρα το ’χει στα κατάστιχα γραφτό
Να ’ναι το τέλος της αγάπης μας αυτό
Μας κατατρέχει της ζωής η αδικία
Η απονιά και των ανθρώπων η κακία

Το ραντεβού μας είναι απόψε το στερνό
Μπαίνει η ζωή μας σ’ άλλο δρόμο σκοτεινό
Για μια στερνή στερνή φορά να φιληθούμε
Γιατί πότε μαζί ξανά δε θα βρεθούμε


Δεν σε πιστεύω

Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης
Έτος: 1968


Δεν σε πιστεύω όσο και να κλαις
κι αύριο θα `σαι όπως ήσουν χτες
αν όπως σ’ αγαπούσα μ’ αγαπούσες
δεν θ’ άνοιγες στα στήθια μου πληγές

Θα κλάψω πικρά μα θα ξεχάσω
μα θα ξεχάσω με τον καιρό
καινούρια ζωή θα χαράξω
να μην πονάω που σ’ αγαπώ

Δεν σε πιστεύω σ’ έχω μάθει πια
δεν έχεις λόγο ούτε και καρδιά
αν ήθελες εσύ θα με κρατούσες
μα τώρα και να θέλεις είναι αργά

Θα κλάψω πικρά μα θα ξεχάσω
μα θα ξεχάσω με τον καιρό
καινούρια ζωή θα χαράξω
να μην πονάω που σ’ αγαπώ


Μια παλιά ιστορία


Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης


Μη σκαλίζεις τη στάχτη να ξανάβρεις φωτιά
η δική μας αγάπη τώρα έσβησε πια.
Κι αν υπάρχουνε σπίθες που ακόμα κρατούν
μ’ ένα φύσημα αγέρα και αυτές θα χαθούν.

Με μια αγάπη καινούργια θα χαράξω πορεία
εσύ ήσουνα για μένα μια παλιά ιστορία
εσύ ήσουνα για μένα μια παλιά ιστορία
με μια αγάπη καινούργια θα χαράξω πορεία.

Μια φορά εγελούσες όταν έκλαιγα εγώ
σαν σκυλί με τραβούσες πότε εκεί, πότε εδώ.
Μα περάσαν τα χρόνια κι ήρθαν άλλοι καιροί
τώρα εγώ θα γελάω μα θα κλάψεις εσύ.

Με μια αγάπη καινούργια θα χαράξω πορεία
εσύ ήσουνα για μένα μια παλιά ιστορία
εσύ ήσουνα για μένα μια παλιά ιστορία
με μια αγάπη καινούργια θα χαράξω πορεία.

Η δική σου εικόνα έχει πλέον χαθεί
την σκεπάζουν αράχνες και την κρύβει η ντροπή.
Προκειμένου να είσαι της ζωής μου σκιά
κοίτα βρες κάποιον άλλον πριν γεράσει η καρδιά.

Με μια αγάπη καινούργια θα χαράξω πορεία
εσύ ήσουνα για μένα μια παλιά ιστορία
εσύ ήσουνα για μένα μια παλιά ιστορία
με μια αγάπη καινούργια θα χαράξω πορεία.


Δυστυχώς

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης
Έτος: 1973

Δυστυχώς
Κάποιος άλλος έχει μπει
Στη σκληρή σου την καρδιά
Και την ζωή σου
Δυστυχώς
Μού ’χεις φέρει την ντροπή
Κι ας ήμουνα καλός εγώ μαζί σου

Όσο κι αν ήμουνα καλός
Με άλλον φεύγεις δυστυχώς
Στη σκοτεινή σου τη ματιά το’χω διαβάσει
Μα σαν περάσει ο καιρός
Θα ξαναέρθεις δυστυχώς
Μα δυστυχώς κι εγώ θα σ’ έχω πια ξεχάσει

Δυστυχώς
Σ’ αγαπώ πάρα πολύ
Και πολύ πάρα πολύ θα υποφέρω
Μα θα ’ρθει
Κάποια μέρα δεν μπορεί
Που θα λέω πού σε είδα πού σε ξέρω


Και πού Θεός


Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Τάκης Σούκας
Έτος: 1994





Και πού Θεός
Παντού δικάζει ο φονιάς
Κι ο αθώος στο εδώλιο μπρος
Γύρισε τούμπα ο ντουνιάς
Και που Θεός

Και πού Θεός
Μόνο στραβά πάνω στη γη
Για όλα φταίει ο λαός
Για λίγους είναι η ζωή
Και που Θεός

Και πού Θεός
Για να του πω δυο λόγια αντρίκεια
Να καταλάβω όσα γίνονται και πως
Πως έτσι γύρισαν τα άδικα σε δίκια
Και που Θεός

Και πού Θεός
Καημοί και βάσανα στη γη
Εδώ φωτιά εκεί καπνός
Ακόμα κι ο έρωτας πληγή
Και που Θεός

Και πού Θεός
Άλλοι στα πλούτη κολυμπούν
Κι άλλοι δε βλέπουν ήλιου φως
Παιδιά τριγύρω μας πεινούν
Και που Θεός

Και που Θεός
Για να του πω δυο λόγια αντρίκεια
Να καταλάβω όσα γίνονται και πως
Πως έτσι γύρισαν τα άδικα σε δίκια
Και που Θεός




Στην οδό της τρέλας

Στίχοι: Νίκος Λουκάς
Μουσική: Τάκης Σούκας 

Στην οδό της τρέλας
στον αριθμό μηδέν
μ’ άφησες μονάχο
οι πίκρες να με καιν.
Στην οδό της τρέλας
θα βρεις εμένανε
να μιλώ με σένα
χωρίς εσένανε.

Κι εσύ είσαι μακριά μου
και όλο χάνομαι
και τίποτα δεν νιώθω
και δεν αισθάνομαι,
στην οδό της τρέλας.

Στην οδό της τρέλας
στον αριθμό μηδέν
άπονες οι ώρες
για σένανε μου λεν.
Στην οδό της τρέλας
θα βρεις εμένανε
να μιλώ με σένα
χωρίς εσένανε.


Το ψωμί τη ξενιτιάς

Στίχοι: Ευάγγελος Ατραΐδης & Παύλος Ζεμανίδης
Μουσική: Γιάννης Βασιλόπουλος
Έτος: 1970


Το ψωμί της ξενιτιάς είναι πικρό
το νερό της θολό και το στρώμα σκληρό
τα λεφτά που αποκτάς τα βλαστημάς
υποφέρεις πονάς την πατρίδα ζητάς

Κλέφτρα ξενιτιά τα παλληκάρια κλέβεις
μάγισσα κακιά με τα λεφτά μαγεύεις
πάντα μ’ απονιά χωρίζεις μάνες και παιδιά

Κάνε Παναγιά η ξενιτιά να πάψει
κι άλλη μάνα πια για χωρισμό μην κλάψει
κι όλα τα παιδιά στο σπίτι τους να `ρθουν ξανά

Το ψωμί της ξενιτιάς είναι ξερό
και με δάκρυ πικρό το `χω βρέξει κι εγώ
πιο καλά στο φτωχικό ψωμί κι ελιά
παρά χίλια καλά στην πικρή ξενιτιά

Κλέφτρα ξενιτιά τα παλληκάρια κλέβεις
μάγισσα κακιά με τα λεφτά μαγεύεις
πάντα μ’ απονιά χωρίζεις μάνες και παιδιά

Κάνε Παναγιά η ξενιτιά να πάψει
κι άλλη μάνα πια για χωρισμό μην κλάψει
κι όλα τα παιδιά στο σπίτι τους να `ρθουν ξανά


Την πόρτα μη μου κλείνεις

Στίχοι: Γιώργος Λαύκας
Μουσική: Γιώργος Λαύκας

Την πόρτα μη μου κλείνεις
άνοιξε μέσα για να μπω
κι απ’ έξω μη μ’ αφήνεις.

Όπως οι στάλες της βροχής
βρέχουνε το κορμί μου
και το πικρό το δάκρυ μου
ποτίζει την ψυχή μου.

Την πόρτα μη μου κλείνεις
το σφάλμα μου συγχώρεσε
και μη με κατακρίνεις.

Την πόρτα μη μου κλείνεις
τον πόνο που σου έδωσα
εσύ μη μου τον δίνεις.

Όσο κι αν παραστράτησα
σε σένα ήρθα πάλι
γιατί είσαι η αγάπη μου
εσύ η πιο μεγάλη.

Την πόρτα μη μου κλείνεις
το σφάλμα μου συγχώρεσε
και μη με κατακρίνεις.


Φεύγω με πίκρα στα ξένα

Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης
Έτος: 1961



Μανούλα θα φύγω, μην κλάψεις για μένα.
Η μοίρα το γράφει μονάχος να ζω.

Το μίσος του κόσμου με δέρνει σκληρά
και φεύγω με πίκρα στα ξένα.

Μ’ αδίκησαν, μάνα, βαριά με πληγώσαν
και ό,τι αγαπούσα το έχασα πια.

Ποτέ το παιδί σου δεν είδε χαρά
και φεύγει για πάντα στα ξένα.

Πικρές αναμνήσεις μαζί μου θα πάρω.
Στα ξένα που θά `μαι ρημάδι θα ζω.

Παιδί πια δε θά `χεις μανούλα γλυκιά,
εκεί θα πεθάνω στα ξένα.


Αναζήτηση Τραγουδιών και Στίχων

Αγάπησα και πόνεσα Εγώ είμαι αϊτός Μάγκα μου περαστικά σου Πλήγωσε με όσο θέλεις
Αγκινάρα με τα αγκάθια Εγώ θα σε γλιτώσω Μαζί σου πως να ζήσω Ποια είσαι εσύ
Αγριολούλουδο Εγώ καλός γεννήθηκα Μάνα μου Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός
Άδειες φεύγουνε οι νύχτες Εγώ με την αξία μου Μαντουμπάλα Ποιος είδε γλάρο στα βουνά
Αθήνα Έι καπετάνιε Μάτωσε-Μάτωσε Που είσαι μάνα να με δεις
Αθήνα-Πειραιάς-Θεσσαλονίκη Είν' όλα μαύρα Με γέρασε η ξενιτιά Πριν το χάραμα
Ακόμα και στην κόλαση Είσαι η ζωή μου Με έκαψες με κατάστρεψες Προσευχή
Αλίμονο σ' εμένα Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι Μεσάνυχτα που να σε βρω Σαββατόβραδο
Αλλοτινές μου εποχές Ένα τραγούδι θλιβερό Μια γυναίκα έφυγε Σαν απόκληρος γυρίζω
Αμάν Ένας μάγκας στο Βοτανικό Μια γυναίκα πέρασε Σαν την καλαμιά στον κάμπο
Αν είναι η Αγάπη Έγκλημα Ένας σκύλος και μια γυναίκα Μια Κυριακή στη Φυλακή Σε διώξαν απ΄ την Κοκκινιά
Αν ήξερες ποιός είμαι εγώ Έξω απ' άδικο Μια μέρα πριν πεθάνω Σε τούτο το παλιόσπιτο
Αν ρωτάς να σου πω Έξω ντέρτια και καημοί Μια παλιά ιστορία Σήκω χόρεψε κουκλί μου
Αναστενάζω βγαίνει φωτιά Έπεσα έξω Μοίρα μου μ΄ έχεις μισήσει Στα βράχια της Πειραϊκής
Ανεμώνα Έχω μια αγάπη Μονάχος Παραστράτησα Στα χέρια σου μεγάλωσαν
Ανήμπορος 'Εψαξα άδικα να βρω Μπάρμπα Γιάννη Σταλαματιά, σταλαματιά
Άνθρωπε άδικε γιατί Ζηλεύω τα πουλιά Μπρος στο ρημαγμένο σπίτι Στην οδό της τρέλας
Αντιλαλούνε τα βουνά Ζιγκουάλα Νόμιζα πως ήταν φίλοι Στην ψάθα θα πεθάνω
Απ' τα ψηλά στα χαμηλά Η αγάπη κι ο παράς Νυχτερίδες κι αράχνες Στις φάμπρικες της Γερμανίας
Απ΄ τις παρανομίες μου Η ζωή μου όλη Ξέρω Νεκρούς Στο τραπέζι που τα πίνω
Από τα πολλά Φαρμάκια Η Θεατρίνα Ξεσπά η μπόρα Συγχώρεσε με
Απόκληρος της κοινωνίας Η καμπάνα σημαίνει Ξέχασέ με, ξέχασέ με Συννεφιασμένη Κυριακή
Άπονες εξουσίες Η καρδιά μου ας όψεται Ο Γυάλινος Κόσμος Σχίζονται κάμποι και βουνά
Άπονη Ζωή Η Κοινωνία Ο ζωντανός ο χωρισμός Τα καλά παιδιά
Άπονη καρδιά Η πληγωμένη μου καρδιά Ο Καλός καλό δεν έχει Τα μαλλιά τα γκρίζα
Απόψε σ΄ έχω στην αγκαλιά μου Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ Ο καψούρης Τα ξενύχτια κι οι όμορφες γυναίκες
Απόψε φίλα με Η χήρα Ο Χάρος Τα πονεμένα δειλινά
Αραπίνες Ηλιοβασίλεμα σωστό Οι αισθηματίες Τα ροζιασμένα χέρια μου
Άργησα να σε γνωρίσω Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά Οι μισοί καλοί Τέτοια κούκλα και τσαχπίνα
Ας ήτανε ο πόνος ένα τσιγάρο δρόμος Θέλω να πεθάνω Όλα εδώ πληρώνονται Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ
Άσε με να ζήσω μοναχός Θέλω να πω τον πόνο μου Όποια και να `σαι Την Παρασκευή το βράδυ
Άσπρο πουκάμισο φορώ Θεσσαλονίκη μου Όπου άνθρωπος κακία Την πόρτα μη μου κλείνεις
Αυτή η νύχτα μένει Θλιμμένο δειλινό Όση γλύκα έχουνε τα χείλη σου Το άδικο δεν ευλογείται
Αφήστε με να κλάψω Ίσως αύριο Όταν βλέπετε να κλαίω Το ανήλικο
Αχάριστε Κόσμε Καθένας με τον πόνο του Ουίσκι τζιν και φρούμελ Το δικό σου αμάρτημα
Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω Και πού Θεός Πάει κι αυτός Το δρομολόι της ζωής
Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα Καινούργιες Συμφορές Παίξε Χρήστο το Μπουζούκι Το θολωμένο μου μυαλό
Βραδιάζει Καλύτερα μια μαχαιριά Πάνω στου τοίχου το κάρφι Το κλάμα της πενιάς
Βράχο βράχο Κανείς δεν ήρθε να με δει Παράπονο Το μεγάλο ψάρι
Βρε άνθρωπε κατήγορε Κάποια μάνα αναστενάζει Παραστράτησα για σένα Το πέλαγο είναι βαθύ
Βύθισε μου το μαχαίρι Καρδιά πληγωμένη Πάρε τα χνάρια μου Το τελευταίο ραντεβού
Γέρασα πριν την ώρα μου Κατάδικος για πάντα Πάρε φωτιά και κάψε με Το τρένο Γερμανίας Αθηνών
Για δυο μάτια απόψε πίνω Καταραμένη να 'σαι Πέθανε το πιο καλό παιδί Το ψωμί τη ξενιτιάς
Για μένα αστράφτει και βροντά Καταραμένο Σάββατο Πέντε πάνω πέντε κάτω Τραγουδώ
Για μπάνιο πάω Κατάστρεψες τα νιάτα μου Πέτρα θα ρίξω πίσω Υπάρχουν και καλά παιδιά
Γυρίζω απ’ τη νύχτα Καταστροφές και Συμφορές Πέτρινα χρόνια Υπάρχω
Δέκα παλικάρια Κάτω απ’ το πουκάμισό μου Πέφτουν της βροχής οι στάλες Φαράχ
Δεν θα ξαν' αγαπήσω Κελί μου κατασκότεινο Πικρός καφές Φεύγω μανούλα μου γλυκειά
Δεν θέλω το κακό σου Κι αν γελάω είναι ψέμα
Φεύγω με πίκρα στα ξένα
Δεν σε πιστεύω Κλάψε σήμερα καρδιά μου
Φεύγω να ξενιτευτώ
Δεν σε ρωτώ ποια ήσουνα Κλείστε την Πόρτα της Ζωής
Φίλε μου καλέ
Δρόμος δίχως σύνορα Κοινωνία Ένοχη
Φύγε κι άσε με
Δυο πόρτες έχει η ζωή Κόκκινο - Μαύρο

Δυστυχώς